In memoriam VELIMIR POPOVIC - Kako je skromni sudski tumac postao CUVENI PREVODILAC

12.10.2018   07:01   blic.rs In memoriam VELIMIR POPOVIC - Kako je skromni sudski tumac postao CUVENI PREVODILAC

Dela Crnjanskog, nakon njegovog povratka 1965. godine u Jugoslaviju obilno su stampana i pojedinacno i u vidu izabranih i celokupnih dela, tako da su “Seobe”, “Roman o Londonu”, “Lament na Beogradom”... poznati i veoma cenjeni i u strucnoj i u najsiroj citalackoj javnosti. Ono sto citaoci i sira kulturna javnost ne znaju granici se sa fantastikom - za svetsku slavu Crnjanskog najzasluzniji je jedan skroman sudski tumac!

Glavni izdavac Crnjanskog u svetu bio je Vladimir Dimitrijevic, osnivac i vlasnik svajcarsko-francuske izdavacke kuce “Doba coveka” (L’age d’homme), koji je 1970. godine objavio na francuskom “Dnevnik o Carnojevicu”, nakon cega se ovaj roman ubrzo pojavio i na poljskom, madjarskom, ceskom, bugarskom i slovackom. Najveca zelja ovog izdavaca bila je da objavi na francuskom “Seobe” i drugu knjigu “Seoba”, vrhunska dela ne samo u opusu Crnjanskog vec citave nase knjizevnosti. Ali...

Prvi pokusaj prevodjenja, iako je angazovan vrhunski prevodilac, nije bio ni senka od “Seoba”. Drugi i treci pokusaj, takodje vrsnih prevodilaca, isto tako. Kao da je tekst Crnjanskog bio uklet, imao je vrhunsku vrednost samo na srpskom! Izdavac je vec bio digao ruke od “Seoba”, uprkos svojoj jarkoj zelji da ih predoci svetu. Jednog dana, niz godina docnije, udje iznenada jedan gospodin kod pomenutog izdavaca i gotovo s vrata mu predlozi, prekorno sto to vec nije ucinio, da hitno objavi “Seobe” - na letovanju u Jugoslaviji ih je slucajno procitao i odusevio se. Znam koliko to vredi - odgovorio je izdavac - ali sta vredi kad ne moze da se prevede, pokusao sam vise puta. - Moze, mora da moze! - uzvratio je posetilac, dodavsi pritom: - Ako ne mogu drugi, ja cu da prevedem. - A sta ste dosad preveli? - upitao je izdavac. - Nista knjizevno, ja sam sudski tumac. Da ne bi uvredio dobronamernog ali po svemu sudeci naivnog gosta, izdavac mu je predlozio da prevede jedno poglavlje i donese na uvid. A kad je potom video prevod tog poglavlja, nije mogao da veruje! To je bio Crnjanski u svoj raskosi svoga stila! Seobe su tako sjajno prevedene da su dobile nagradu kritike i izdavaca kao najbolja strana knjiga objavljena 1986. godine u Francuskoj, a potom su, na krilima ovog uspeha, prevedene na spanski, svedski, norveski, italijanski, nemacki, engleski...

Milos Crnjanski

U medjuvremenu, sudski tumac postao je prevodilacki mag - nakon “Seoba”, na francuski je preveo i “Roman o Londonu”, “Ljubav u Toskani”, “Kod Hiperborejaca”... presavsi potom i na prevodjenje dela Isidore Sekulic i drugih nasih pisaca.

Ono sto nisu mogli profesionalni prevodioci, uradio je strasni citalac, preobrazivsi se pritom u maestralnog prevodioca. “Slucaj komedijant” Milosa Crnjanskog lansirao je u svet i svog tvorca i njegovog prevodioca - Velimira Popovica. Verovatno bi se Crnjanski vinuo u svet i zaslugom nekog drugog svog poklonika, ali ko zna kad i kako. “Zapazio sam”, kaze Crnjanski na jednom mestu, “da covek obicno ne stize tamo kuda je naumio”.

U svojoj 95. godini umro je velikan naseg prevodilastva Velimir Popovic lativsi se knjizevnog prevodjenja tek u svojoj sezdeset drugoj godini!


Pop kulturaVelimir PopovicPrevodilacSeobeMilos CrnjanskiFrancuski jezik

Tagovi


0 komentara

Komentari






Slican sadrzaj